Kekova-Kaş-Kalkan-Ölüdeniz

Aslında bu tatile bir yıl önce çıkmalıymışım. 10 Mayıs'taydı şirkette ilk kavgalaşmamız. 19 Mayıs'ta yaptığımız aptal bir toplantıdan sonra fıyıvermişlerdi. Belki fazla düşünmeden belki de ayrılmaya karar verip de devredince koşarak tatile gitmeliydim. Kurtlarımı bir senede anca attım. Tabii tatile çıkmak da anca şimdi 30 yaşıma geldiğimde öğrendiğim birşey. Şimdiye kadarkiler tatil değildi ki. Aileyle Çeşme'ye gidilir, git! idi. Hatta zaman zaman istemeye istemeye gittiğimi, orada sıkıldığımı haıtrlıyorum. Bir erkek arkadaşla gezmek, tatil yapmak istiyorum ben. Ama madem yok, tek başıma da giderim. Gidiliyormuş. Emel'in tek başına gezmelerinin değerini tam anlamamıştım. Halbuki maksat kaçmaksa daha sık, dört günlüğüne falan, daha yakına kaçabilirmişim, bundan sonra da kaçmalıyım.

Off, şu Amerikalılar gitsin de kahvaltı edeyim artık.

posted by eren @ 12:54 AM